14-10-2026

Lieve mensen,

Ik ben nu drie maanden terug in Finland, en in die tijd heb ik checkt gegevens nul keer een blog geschreven…

Dus, waar is al die tijd gebleven? Gelukkig alleen maar aan leuke dingen! Dit jaar schrijf ik mijn scriptie, waarvoor ik ook onderzoek doe. Dat maakt het druk, maar het geeft me ook de ruimte om mijn dagen zelf in te delen. Ik volg dit jaar maar drie echte vakken, naast een paar ondersteunende lessen voor de scriptie zelf.

Voor wie het nog niet weet: voor mijn scriptie onderzoek ik een specifieke methode om empathie voor mensen met een beperking te vergroten. Daarbij wil ik me niet richten op medelijden, maar juist op een gevoel van eigen kunnen en verantwoordelijkheid. Op die manier hopen we de wereld een beetje beter te maken. Ik zeg hier “we”, omdat ik dit samen doe met Riina. Zij doet een soortgelijk onderzoek met een net iets andere focus. Zo kunnen we elkaar verder helpen zonder elkaar in de weg te zitten.

Dat stukje empathie vind ik erg interessant. Ik vind het soms lastig te begrijpen waarom mensen zich niet in een ander kunnen verplaatsen (ironisch, ik weet het…). Het is ook een heel lastig onderwerp, vol tegenstrijdigheden: een echte puzzel. Ik ben ook nog aan het stoeien met hoe ik de resultaten naar de “echte” wereld kan vertalen. Gelukkig houd ik wel van puzzels.

Oké, dat is wel genoeg over school. Ik heb ook tijd gemaakt voor typisch Finse ervaringen. Zo ben ik naar een ijshockeywedstrijd geweest (en heb ik natuurlijk Ilves aangemoedigd) en heb ik zelfs paddenstoelen geplukt. Gelukkig was er bij allebei een Fin aanwezig, anders had ik waarschijnlijk niets begrepen van wat er allemaal geschreeuwd werd, of had ik mezelf vergiftigd (het geschreeuw bestond voornamelijk uit “perkele”, en als je dat opzoekt, snap je waarom…).

Naast al die Finse cultuur geniet ik ook gewoon van mijn omgeving. Ik vind het altijd leuk als er mensen op bezoek komen, zowel mijn eigen vrienden en familie als die van mijn vrienden hier. Dan kijk ik namelijk weer met andere ogen naar een omgeving die langzamerhand een beetje normaal is geworden.

Dan vraag ik mezelf af: wat is hier bijzonder, en wat is juist normaal? Wat zou je echt moeten doen als je hier langskomt? En heb ik die dingen eigenlijk zelf wel gedaan? Zo ben ik dus toch meegegaan naar een ijshockeywedstrijd, ook al ben ik niet zo van sportevenementen. En ik kan je vertellen: ik ga graag nog een keer terug. Het is op een bijzondere manier hartverwarmend om met z’n allen voor hetzelfde team te juichen. Wat daarbij helpt, is dat het hier, voor zover ik heb gezien, erg meevalt met hooligans. Ik heb namelijk ooit in een café in Frankrijk naar Nederland-Spanje gekeken, en toen stond er een Spanjaard in mijn gezicht te schreeuwen. Sindsdien ben ik een beetje huiverig om in het openbaar naar sport te kijken.

En natuurlijk ben ik ook bezig met mijn taken als hoofdtutor voor de nieuwe studenten. Ook dat is een interessante ervaring. Ik zie bij hen de emoties die vorig jaar door mij heen gingen: dezelfde verwarring en dezelfde vragen, die ze wel of juist niet durven te stellen. Ik hoop dat ik ze heb kunnen helpen. Het heeft me in ieder geval een belonend gevoel gegeven.

Dat neemt niet weg dat ik ook blij ben als we aan het einde van dit jaar het stokje kunnen overdragen aan een nieuwe groep. Deze week sluiten we alweer de eerste “period” van het jaar af. Dit is mijn derde period in het bestuur, en ik heb nog één maand te gaan, ja, die tijd vliegt voorbij. In januari nemen de nieuwe mensen het over, en dan kan ik me het laatste halfjaar weer volledig richten op het afronden van mijn master, in plaats van op het plannen van studiesessies en filmavonden.

En dat brengt me bij deze week. Het is “period break”, wat betekent dat ik een week lang geen lessen heb. Dit is mijn favoriete break: iedereen is rustig, want de echte stress komt pas later, en iedereen geniet van de herfstkleuren. Jammer genoeg wordt het alweer veel te snel koud. Mijn thermokleding heb ik al onder mijn bed vandaan gehaald en gewassen. Winter is coming.

---

Reacties

💬 Reageren kan zonder account. Typ je reactie en klik op het pijltje naast "Sign In". Klik daar op "Anonym", vul bij "Username" je naam in en klik op "Submit". De volgende keer onthoudt je computer je naam.